2010.04.07 26th

posted on 03 Jul 2010 23:48 by im-thea  in TALK

ตอนนี้รู้สึกเศร้าจัง...ฟังเพลงเศร้ามั้ง โฮ้....
 
วันเกิดอาคานิชิคุงเลยเข้ามา (หัวเราะ)
 
 
ทำแบบนี้ครั้งที่เท่าไหร่กันแล้วหนอ...สามปะวะ ? ปกติขี้เกียจน่ะ แต่หลังๆเห็นคนอื่นเค้าทำกันแล้วเลยสำนึกได้ว่าทำบ้างก็ดี ฮ่าๆๆๆ

 

 

ทีแรกคิดว่าจะอวยพรตามเวลาที่นู่น แต่ไม่เอาดีกว่า บ้านเรานี่แหละดีแล้ว...

หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากันนะจิน (ฮ่าๆๆๆๆๆๆ)

 

ชอบมากี่ปีแล้วเนี่ยยยยยยยย ขี้เกียจนึกจัง....

แต่ตอนนี้ยังชอบอยู่นะ แม้ว่าจากนี้อาจจะได้เวลาที่ต้องห่างไปบ้าง เพราะกำลังคิดว่าจะทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้นบ้างเสียที.....(จริงๆแล้วไปมีคนใหม่ตะหาก) บ้าแล้ว พูดเล่นนะในวงเว็บ ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

จินไม่เคยเป็นที่หนึ่งของเรา แน่นอนตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น...

จินไม่มีค่า แต่จินมีความหมาย ตอนนี้ก็ยังกล้าพูดแบบนี้อยู่...

และจนถึงตอนนี้ ก็ยังคงไม่ใช้คำว่า รักจิน อยู่ดี ฮ่าๆๆๆๆๆ 

 

ใช้ชีวิตอย่างระวังนะจิน...

จะซัพพอร์ตพี่ไปจนกว่าอะไรๆจะเปลี่ยนแปลง...

เป็นมนุษย์ปกติต่อไปอย่างนี้เรื่อยๆนะ...

 

ไม่รู้ทำไมปีนี้วันเกิดจินถึงอยากร้องไห้.....

เอาเถอะ,,,

 

 
การมีชีวิตอยู่ มันเป็นเรื่องสวยงาม...
ไม่รู้ว่าจะขอบคุณจินและครอบครัวดีไหมที่ทำให้จินเกิดมา (หัวเราะ)
 
 
แต่ก็ดีใจนะ ..ที่ได้เจอ (ฮา...)
 
 
 
 
 
 
お誕生日・・・・・
 
 
 
 
・・おめでとう。
 
 
 
 

2010.05.16 : 「私❤ 日本仁」

posted on 16 May 2010 18:45 by im-thea  in TALK
 (กำลังฟังอันนี้อยู่ค่ะ เลยขอแปะหน่อย ฮ่าๆๆๆๆ)
 

จริงๆมีเรื่องที่อยากอัพอยู่เรื่องสองเรื่องได้มั้ง แต่ว่าขี้เกียจ ตอนนี้เลยหมดฟีลไปแล้วอะ ฮ่าๆๆๆ
 
วันอาทิตย์นี้ต้องไปอยู่หอแล้วค่ะ..ไม่รู้จะได้เล่นเน็ทถี่ๆอีกเมื่อไหร่..
ติดอักษรศิลปากรแหละ...ได้ยินว่าเรียนหนัก แล้วเราก็ต้องพยายามมากๆเพื่อเข้าเอกญี่ปุ่นให้ได้ (เพราะดั๊นไม่รู้จะเรียนอะไร ฮ่าๆๆ) เราต้องพยายามกับหลายวิชามากๆเลยอะ...(เหม่อ)
 
เมื่อวันที่ 12 ไปสัมภาษณ์มา วันนั้นบอกตรงๆเลยว่าเราแบบ เฮ้ยยย กรูติดจริงหรอวะ ? นั่งรถไปกำลังจะเลี้ยงเข้าไปในมอแล้ว เราหยิบใบที่ปริ้นท์ออกมาจากเน็ทมาดูว่าตกลงติดจริงไหม ตาฝาดไปหรือเปล่า ด้วยอะ (หัวเราะ)
 
เข้ามาข้างในก็เดินไปดูบอร์ดรายชื่อ รอบแรงหาชื่อตัวเองไม่เจอ ตอนนั้นคือแอบดีใจ (?) ฮ่าๆๆ คือไม่อยากเชื่อไงว่าตัวเองจะติดอะ ลองหาดูอีกรอบเพื่อความชัวร์ ปรากฏว่ามีชื่อติดอยู่จริงๆ แบบว่าตอนนี้ช็อค (จริงๆคือช็อคหลายรอบตั้งผลมันออกละ ฮ่าๆๆๆ) ก็ขึ้นไปสัมภาษณ์ 
อาจารย์ที่สัมภาษ์ถามเหมือนชวนคุยนะ แต่ว่าซักเยอะมากเลยแหละ 
รู้สึกไม่ชินเลย เพราะท่านเรียกเราว่า "คุณ" แทนที่จะเป็น "เธอ" หรือ "หนู" แบบที่เคยได้ยิน
รู้สึกห่างเหินจังเลย.....
 
31 นี้เปิดเทอม ก่อนหน้านั้นก็รับน้องรวม 2 วัน
อ่า...ยังซื้อของสำหรับใช้ที่ห้องไม่เสร็จเลยอะ...(หัวเราะ)
โน้ตบุคยังไม่ได้ซื้อเลยค่ะ....
เล็งไว้มันประมาณสองหมื่นห้า...แต่แม่เราบอกว่าแพงไป อ่อยยย ถ้าสเปคต่ำกว่านี้หนูก็ไม่พอใจอะแม่ (หัวเราะ)
กำลังคิดหาทางออกที่ดีที่สุดอยู่ ณ ตอนนี้...คืนนี้ต้องคิดให้ได้ เพราะพรุ่งนี้จะไปออร์เดอร์กับร้านคอมแล้ว เดี๋ยวไม่ทันการ...*-*
 
อยากอยู่หอคนเดียวเว้ยยยยย
แต่มันก็แพงอะ...T.T
 
 
 
เออ....เรื่องคอนคัตตุนที่ไทย..
ไม่พูดไม่ได้เดี๋ยวตกเทรนด์(?) 555555555+
มีรุ่นน้องโทรมากระจ่ายตั้งกะห้าโมงเช้าได้มั้ง (หัวเราะ)
 
เอาเหอะ...ถ้าจะมาเราก็ไม่อยากให้มาห้าคน
ถ้าจะมาเมื่อไหร่ ขอหกคนนะ ขอครบๆนะ....
ตรูจะไปชิงบัตรข้างหน้าฝั่งจิน !!!! (ขำตาย)
 
ถ้ามาแล้วมันต้องตื่นเต้น(?)กับสภานการณ์บ้านเมืองตลอดเวลาทั้งคนเล่นทั้งคนดู ไม่มาบางทีก็ดีนะ....มันจะได้ทำอะไรไม่ตะขิดตะขวงใจ....

ส่วนเรื่องสถานะการบ้านเมือง...สองครั้งสองคราที่ทำให้เราไม่ได้เจอกับเด็กจุมุโฉะ...

เราจะพยายามไม่ไปโยงเข้าหากับการเลื่อนคอมออกไปมากนัก เพราะถึงยังไง มันก็เป็นเรื่องเกี่ยวพันถึงบ้านเกิด ถึงแผ่นดินที่เราเหยียบเรายืนอยู่.....

 

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด.....แต่ตอนนี้เราคงจะต้องพูดประโยคนี้

 

"ถ้าไม่อยากตาย ก็กลับบ้านซะ !"

 

ฮ่าๆๆๆๆ

 

กลับบ้านเถอะนะ...มีอะไรที่ทำแล้วได้ประโยชน์กับตัวเองเยอะกว่าการมาทำอะไรแบบนี้......จริงๆ นะจะบอกให้