posted on 03 Jul 2010 23:48 by im-thea in TALK
ตอนนี้รู้สึกเศร้าจัง...ฟังเพลงเศร้ามั้ง โฮ้....
วันเกิดอาคานิชิคุงเลยเข้ามา (หัวเราะ)
ทำแบบนี้ครั้งที่เท่าไหร่กันแล้วหนอ...สามปะวะ ? ปกติขี้เกียจน่ะ แต่หลังๆเห็นคนอื่นเค้าทำกันแล้วเลยสำนึกได้ว่าทำบ้างก็ดี ฮ่าๆๆๆ
ทีแรกคิดว่าจะอวยพรตามเวลาที่นู่น แต่ไม่เอาดีกว่า บ้านเรานี่แหละดีแล้ว...
หนึ่งนาทีของเราไม่เท่ากันนะจิน (ฮ่าๆๆๆๆๆๆ)
ชอบมากี่ปีแล้วเนี่ยยยยยยยย ขี้เกียจนึกจัง....
แต่ตอนนี้ยังชอบอยู่นะ แม้ว่าจากนี้อาจจะได้เวลาที่ต้องห่างไปบ้าง เพราะกำลังคิดว่าจะทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้นบ้างเสียที.....(จริงๆแล้วไปมีคนใหม่ตะหาก) บ้าแล้ว พูดเล่นนะในวงเว็บ ฮ่าๆๆๆๆๆ
จินไม่เคยเป็นที่หนึ่งของเรา แน่นอนตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น...
จินไม่มีค่า แต่จินมีความหมาย ตอนนี้ก็ยังกล้าพูดแบบนี้อยู่...
และจนถึงตอนนี้ ก็ยังคงไม่ใช้คำว่า รักจิน อยู่ดี ฮ่าๆๆๆๆๆ
ใช้ชีวิตอย่างระวังนะจิน...
จะซัพพอร์ตพี่ไปจนกว่าอะไรๆจะเปลี่ยนแปลง...
เป็นมนุษย์ปกติต่อไปอย่างนี้เรื่อยๆนะ...
ไม่รู้ทำไมปีนี้วันเกิดจินถึงอยากร้องไห้.....
เอาเถอะ,,,
การมีชีวิตอยู่ มันเป็นเรื่องสวยงาม...
ไม่รู้ว่าจะขอบคุณจินและครอบครัวดีไหมที่ทำให้จินเกิดมา (หัวเราะ)
แต่ก็ดีใจนะ ..ที่ได้เจอ (ฮา...)
お誕生日・・・・・
・・おめでとう。
posted on 16 May 2010 18:45 by im-thea in TALK
(กำลังฟังอันนี้อยู่ค่ะ เลยขอแปะหน่อย ฮ่าๆๆๆๆ)
จริงๆมีเรื่องที่อยากอัพอยู่เรื่องสองเรื่องได้มั้ง แต่ว่าขี้เกียจ ตอนนี้เลยหมดฟีลไปแล้วอะ ฮ่าๆๆๆ
วันอาทิตย์นี้ต้องไปอยู่หอแล้วค่ะ..ไม่รู้จะได้เล่นเน็ทถี่ๆอีกเมื่อไหร่..
ติดอักษรศิลปากรแหละ...ได้ยินว่าเรียนหนัก แล้วเราก็ต้องพยายามมากๆเพื่อเข้าเอกญี่ปุ่นให้ได้ (เพราะดั๊นไม่รู้จะเรียนอะไร ฮ่าๆๆ) เราต้องพยายามกับหลายวิชามากๆเลยอะ...(เหม่อ)
เมื่อวันที่ 12 ไปสัมภาษณ์มา วันนั้นบอกตรงๆเลยว่าเราแบบ เฮ้ยยย กรูติดจริงหรอวะ ? นั่งรถไปกำลังจะเลี้ยงเข้าไปในมอแล้ว เราหยิบใบที่ปริ้นท์ออกมาจากเน็ทมาดูว่าตกลงติดจริงไหม ตาฝาดไปหรือเปล่า ด้วยอะ (หัวเราะ)
เข้ามาข้างในก็เดินไปดูบอร์ดรายชื่อ รอบแรงหาชื่อตัวเองไม่เจอ ตอนนั้นคือแอบดีใจ (?) ฮ่าๆๆ คือไม่อยากเชื่อไงว่าตัวเองจะติดอะ ลองหาดูอีกรอบเพื่อความชัวร์ ปรากฏว่ามีชื่อติดอยู่จริงๆ แบบว่าตอนนี้ช็อค (จริงๆคือช็อคหลายรอบตั้งผลมันออกละ ฮ่าๆๆๆ) ก็ขึ้นไปสัมภาษณ์
อาจารย์ที่สัมภาษ์ถามเหมือนชวนคุยนะ แต่ว่าซักเยอะมากเลยแหละ
รู้สึกไม่ชินเลย เพราะท่านเรียกเราว่า "คุณ" แทนที่จะเป็น "เธอ" หรือ "หนู" แบบที่เคยได้ยิน
รู้สึกห่างเหินจังเลย.....
31 นี้เปิดเทอม ก่อนหน้านั้นก็รับน้องรวม 2 วัน
อ่า...ยังซื้อของสำหรับใช้ที่ห้องไม่เสร็จเลยอะ...(หัวเราะ)
โน้ตบุคยังไม่ได้ซื้อเลยค่ะ....
เล็งไว้มันประมาณสองหมื่นห้า...แต่แม่เราบอกว่าแพงไป อ่อยยย ถ้าสเปคต่ำกว่านี้หนูก็ไม่พอใจอะแม่ (หัวเราะ)
กำลังคิดหาทางออกที่ดีที่สุดอยู่ ณ ตอนนี้...คืนนี้ต้องคิดให้ได้ เพราะพรุ่งนี้จะไปออร์เดอร์กับร้านคอมแล้ว เดี๋ยวไม่ทันการ...*-*
อยากอยู่หอคนเดียวเว้ยยยยย
แต่มันก็แพงอะ...T.T
เออ....เรื่องคอนคัตตุนที่ไทย..
ไม่พูดไม่ได้เดี๋ยวตกเทรนด์(?) 555555555+
มีรุ่นน้องโทรมากระจ่ายตั้งกะห้าโมงเช้าได้มั้ง (หัวเราะ)
เอาเหอะ...ถ้าจะมาเราก็ไม่อยากให้มาห้าคน
ถ้าจะมาเมื่อไหร่ ขอหกคนนะ ขอครบๆนะ....
ตรูจะไปชิงบัตรข้างหน้าฝั่งจิน !!!! (ขำตาย)
ถ้ามาแล้วมันต้องตื่นเต้น(?)กับสภานการณ์บ้านเมืองตลอดเวลาทั้งคนเล่นทั้งคนดู ไม่มาบางทีก็ดีนะ....มันจะได้ทำอะไรไม่ตะขิดตะขวงใจ....
ส่วนเรื่องสถานะการบ้านเมือง...สองครั้งสองคราที่ทำให้เราไม่ได้เจอกับเด็กจุมุโฉะ...
เราจะพยายามไม่ไปโยงเข้าหากับการเลื่อนคอมออกไปมากนัก เพราะถึงยังไง มันก็เป็นเรื่องเกี่ยวพันถึงบ้านเกิด ถึงแผ่นดินที่เราเหยียบเรายืนอยู่.....
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด.....แต่ตอนนี้เราคงจะต้องพูดประโยคนี้
"ถ้าไม่อยากตาย ก็กลับบ้านซะ !"
ฮ่าๆๆๆๆ
กลับบ้านเถอะนะ...มีอะไรที่ทำแล้วได้ประโยชน์กับตัวเองเยอะกว่าการมาทำอะไรแบบนี้......จริงๆ นะจะบอกให้